7-8
2018
lipiec-sierpień
W następnym numerze
Prenumerata
Miesięcznik Palestra
Orzecznictwo Izby Karnej i Izby Wojskowej Sšdu Najwyższego
Rocznik OSN w sprawach karnych
Kontakt
Kolegium
www.palestra.pl środa, 19 grudnia 2018
*artykuł


 Palestra 9-10/2009


Czesław Jaworski, adwokat (Warszawa)

Adwokat prof. dr hab. Eugeniusz Piontek (1935–2009)

Śmierć człowieka stanowi zazwyczaj podstawę do dokonania jednoczesnego swoistego bilansu zamknięcia i otwarcia. Zamknięcia – bo kończy możliwość fizycznego działania, tworzenia i pomnażania dalszego dobra. Otwarcia – bo można dokonać bardziej obiektywnych, sprawiedliwych ocen, bo przechodzą one ze sfery materii w świat ducha i myśli. Szczególnie trudno dokonać takiego bilansu w stosunku do osób wybitnych, pozostawiających trwały ślad na wielu płaszczyznach naszego życia doczesnego. Do takich osobowości należy Profesor Eugeniusz Piontek, wybitny teoretyk i praktyk prawa krajowego i światowego, wychowawca wielu pokoleń prawników kończących studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego – którego nieprzebrane rzesze przyjaciół, kolegów i znajomych żegnały na Cmentarzu Powązkowskim 12 marca 2009 r.
Eugeniusz Piontek urodził się 17 czerwca 1935 r. w Warszawie, w rodzinie o bogatych tradycjach patriotycznych i narodowych.
Pierwszy tytuł naukowy magistra uzyskał w 1956 r., a doktora nauk prawnych w 1966 r. W latach 1956–1963 był asystentem, a następnie starszym asystentem w Katedrze Prawa Międzynarodowego Publicznego i Prywatnego, specjalizując się w zakresie międzynarodowego prawa prywatnego.
W następnych latach (1963–1968) pracował w charakterze starszego asystenta oraz
adiunkta w Katedrze Historii Dyplomacji i Stosunków Międzynarodowych, a następnie (lata 1969–1978) jako docent w Katedrze Prawa Publicznego Międzynarodowego Wydziału Prawa i Administracji UW. Przedmiotem Jego badań naukowych w tym okresie stała się problematyka sił zbrojnych ONZ (praca doktorska) i mechanizm funkcjonowania GATT (praca habilitacyjna w 1976 r.). Swój warsztat naukowy rozwijał pod okiem wybitnych przedstawicieli międzynarodowego świata nauki – profesorów: Cezarego Berezowskiego, Mariana Muszkata, Juliusza Katz-Suchego, Kazimierza Libery, Manfreda Lachsa.
W 1987 r. został profesorem nadzwyczajnym, a w 1995 r. profesorem zwyczajnym na Wydziale Prawa i Administracji UW. Pełnił funkcje: wicedyrektora, a następnie dyrektora Instytutu Prawa Międzynarodowego (1978–1993); kierownika programu Summer School of Law for American Students (coroczne dwutygodniowe seminaria dla studentów prawa, nauk politycznych i ekonomii z uniwersytetów amerykańskich realizowane we współpracy z American University oraz University of San Diego); kierownika programu (1978–1989) „Anglo-Polish Legal Days” (coroczny program zajęć tygodniowych wykładów polskich prawników w Wielkiej Brytanii oraz brytyjskich w Polsce, m.in. w porozumieniu z Naczelną Radą Adwokacką) we współpracy z University College London, Faculty of Laws, London University; członka Rady Programowej ds. Prawa Europejskiego, Centre of European Law, King’s College London, University of London; kierownika Katedry Prawa Europejskiego w Instytucie Prawa Międzynarodowego.
Prof. Eugeniusz Piontek był wykładowcą na licznych uniwersytetach w Europie Zachodniej, USA i Australii (m.in. w Akademii Prawa Międzynarodowego w Hadze). Specjalizował się głównie w prawie konkurencji, fuzjach i przejęciach, prawie handlu międzynarodowego, prawie celnym, kontraktach i prawie europejskim. W latach 1994–1997 przewodniczył grupom roboczym i uczestniczył w opracowywaniu Raportów PHARE/SIERRA na temat dostosowywania prawa polskiego do acquis communautaire w dziedzinach konkurencji w transporcie, konkurencji w bankowości i finansach, prawa bankowego, prawa dewizowego, prawa papierów wartościowych, regulacji dotyczących prania brudnych pieniędzy, standaryzacji, certyfikacji, swobodnego przepływu towarów, radiofonii i telewizji, prawa energetycznego oraz prawa lotniczego. Był panelistą WTO (1999–2004), a także doradcą prawnym w Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad.
Prof. Eugeniusz Piontek swoją wiedzę teoretyczną i prowadzone badania naukowe wykorzystywał w praktyce, a zdobyte tam doświadczenie – uwzględniał przy opracowywaniu koncepcji i konkretnych rozwiązań prawnych.
Był naukowcem, w działalności którego wiedza teoretyczna pozostawała w trwałej symbiozie z praktyką dnia codziennego. I tak w latach 1964–1991 działał jako doradca prawny licznych polskich central handlu zagranicznego. Był doradcą Ministra Handlu Zagranicznego w zakresie GATT i EWG, a także członkiem zespołu negocjującego przystąpienie Polski do GATT. Brał udział w opracowaniu pierwszych pięciu umów dwustronnych o ochronie promocji inwestycji zagranicznych, tzw. BIT i WTO. W swojej karierze zawodowej był członkiem wielu rad i zespołów, m.in. Rady Prawa Europejskiego, zespołu ekspertów ds. Harmonizacji Prawa w Urzędzie Komitetu Integracji Europejskiej, zespołu ekspertów w Ministerstwie Przemysłu i Gospodarki, Rady Legislacyjnej przy Radzie Ministrów, członkiem delegacji polskiej na Rundę Urugwajską Wielostronnych Rokowań Handlowych, panelistą i arbitrem w Światowej Organizacji Handlu. Od roku 2002 był członkiem zespołu doradców w Urzędzie Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
Wielkim wyróżnieniem i zaszczytem było powierzenie Mu ad personam kierownictwa Katedry Jeana Monneta, której zadaniem jest reformowanie Unii Europejskiej.
Prof. Eugeniusz Piontek z wielkim powodzeniem wykonywał praktykę adwokacką i radcowską. Był członkiem i przyjacielem obu zawodów. Szefował Zespołowi Konsultantów Prawnych Gospodarczych UW „UNI-EKSPERT” sp. z o.o., a od 1998 r. był partnerem zarządzającym w Kancelarii Prawniczej Piontek, Ślązak, Wiśniewski i Wspólnicy. Ostatnio z dr. Wiśniewskim prowadził kancelarię prawniczą, w której lokalu zmarł, wykonując czynności zawodowe.
Z wielkim zaangażowaniem wspierał działalność samorządów zawodowych, uważając, że ta forma ustrojowa najbardziej odpowiada potrzebom społecznym oraz zawodom prawniczym. Jako ekspert po stronie adwokatury występował w rozmowach z Ministrem Sprawiedliwości oraz w procesach legislacyjnych.
Wielokrotnie reprezentował Naczelną Radę Adwokacką m.in. w komitetach CCBE ds. konkurencji i prawa handlowego.
W bogatym dorobku naukowym i publicystycznym pozostawił 8 książek i ponad 600 artykułów publikowanych w czasopismach zagranicznych i krajowych, m.in. w „Palestrze”.
Przedwczesne i niespodziewane odejście Profesora, Człowieka otwartego na innych, kierującego się troską o wspólne dobro, wywołało powszechne uczucie żalu i smutku.

Niżej podpisany przy grobie Zmarłego wygłosił następujące słowa pożegnania:


"W lutym, w ostatnim dniu miesiąca, przybyły do nas gorzkie żale w postaci bolesnego przekazu o śmierci serdecznego Przyjaciela i Kolegi profesora Eugeniusza Piontka. Ta wiadomość poruszyła nasze serca, wytoczyła z naszych źrenic łzy żalu, rozpaczy, smutku... Łzy współczucia dla ukochanej Żony, Synów, Synowych, Wnucząt i całej Rodziny. Słowa przyjacielskiej solidarności.
Teraz następuje czas rozstania i czas pożegnania.
Żegnam Cię kochany Eugeniuszu w imieniu koleżanek i kolegów rocznika akademickiego 1952–1956, którego byłeś i na zawsze pozostaniesz wybitną osobistością.
Żegnam Cię Znamienity Panie Mecenasie w imieniu Polskiej Palestry..., w imieniu zawodu, z wykonywaniem którego związane zostały ostatnie chwile Twojego ziemskiego życia..., zawodu, w obronie którego zabierałeś głos, wskazując na jego misyjny, etosowy, prospołeczny i propaństwowy charakter i wymiar.
Żegnamy Cię jako wybitnego naukowca i pedagoga, wychowawcę wielu pokoleń młodzieży prawniczej – studentów, absolwentów, magistrów i doktorów, aplikantów adwokackich i radcowskich, młodych adwokatów i radców prawnych, wychowawcę naszych dzieci.
Serdeczny Przyjacielu, pozostaniesz na zawsze w naszej pamięci, naszych myślach, w naszych sercach.
W naszej pamięci... Pierwsze wrażenia są najmocniejsze. Pamiętam Twoją sylwetkę wysokiego, wysportowanego, przystojnego, młodego mężczyzny. Szeroki uśmiech, spojrzenie wyrażające ciekawość, bardzo mocny uścisk dłoni i charakterystyczne, gardłowe: czuwaj druhu. Mam w pamięci Twoją tweedową marynarkę, biały, długi płaszcz, czarny kapelusz, elegancki, czarny parasol z drewnianą rączką. Nie pomnę już, kiedy pojawiła się nieodzowna fajka.
Eugeniuszu – Twój niepowtarzalny styl był odbierany jako znak – symbol sprzeciwu i nadziei. Znak sprzeciwu przeciwko panującej wówczas szarości, bylejakości, beznadziejności, wrogości i obcości. Jako znak nadziei na lepsze życie w wolnej, demokratycznej, suwerennej Ojczyźnie, zbudowanej na mocnym fundamencie mądrego, sprawiedliwego prawa, służącego wszystkim obywatelom.
Ojczyźnie otwartej na współczesne problemy i wyzwania świata.
Pozostaniesz w naszych myślach i umysłach poprzez swoje dokonania naukowe, książki, artykuły, opinie i ekspertyzy, a nade wszystko przez inspirowane przez Ciebie niekończące się dyskusje i różnego rodzaju inicjatywy na temat Polski, Europy i świata, miejsca Polski w ciągle zmieniającej się rzeczywistości.
Polska – nasze wspólne dobro – była Twoją obsesją i wielkim umiłowaniem.
Z Twojego bogatego dorobku, jednego z najwybitniejszych znawców prawa europejskiego, długo jeszcze korzystać będą nasi następcy.
Przyjacielu! Pozostaniesz przede wszystkim w naszych sercach.
Za Twoją naturalną serdeczność, za wrażliwość na potrzeby innych, za otwartość i tolerancję, za mądrość, za przyjaźnie, którym starałeś się być wiernym, za okazywaną życzliwość – za to, że byłeś po prostu Człowiekiem wielkiego serca.
Zachowamy w naszej pamięci i naszych sercach stworzony przez Ciebie i Twoją wspaniałą małżonkę Danutę dom. Dom rodzinny, wielopokoleniowy, tradycyjnie polski, wypełniony bogatym księgozbiorem, polskim malarstwem, polską muzyką i polską poezją; promujący polskie talenty artystyczne. Dom gościnny, promieniujący ciepłem i serdecznością jego Gospodarzy.
Kończąc to smutne pożegnanie, odwołam się ponownie do wielkopostnej pieśni: Płaczą rzewnie Aniołowie, A któż żałość ich wypowie?
Któż wypowie nasz żal i odda nasz wielki smutek!
Żegnaj Dostojny Panie Profesorze, Czcigodny Kolego, Drogi, kochany Przyjacielu!
Wieczny odpoczynek racz Mu dać Panie, a światłość wiekuista niechaj Mu świeci na wieki wieków Amen!
Spoczywaj w pokoju!"





(c) copyrights by Palestra.pl, all rights reserved design & powered by: abgstudio.com